In.Europa

Najważniejsze wydarzenie w UE w 2018 roku
Opinie uczestników Akademii in.europa

 

Anna Ferlin

Jednym z najważniejszych wydarzeń politycznych w Unii Europejskiej jest zdecydowanie zmiana lidera CDU. Po 18 latach Angela Merkel zrezygnowała z bycia przewodniczącą jednej z głównych partii należących do największej partii w Parlamencie Europejskim — Europejskiej Partii Ludowej (EPP). Dotychczas to głównie Niemcy nadawali ton Polityce Europejskiej, jako największa gospodarka UE. Zmiana w CDU niesie za sobą wiele niewiadomych jak np. to, w którym kierunku pójdzie teraz polityka Niemiec, a co za tym idzie, polityka UE.

Łukasz Gadzała

Najważniejszym politycznym wydarzeniem roku 2018 w Europie było wystąpienie Heiko Maasa w czerwcu w Berlinie. Maas – podobnie jak Merkel rok wcześniej, choć w mocniejszym tonie – stwierdził, że świata, który znaliśmy od 1945, już nie ma, a proces rozchodzenia się dróg USA i Europy zaczął się jeszcze przed prezydenturą Donalda Trumpa. Europa musi więc, zdaniem Maasa, znaleźć swoje miejsce w nowym układzie sił i nie może już w stu procentach liczyć na dotychczasowych sojuszników. Dlaczego było to najważniejsze wydarzenie w polityce europejskiej? Ponieważ żaden europejski polityk w mocniejszy sposób nie wyartykułował potrzeby przystosowania się Europy do nowego globalnego porządku, w którym USA nie są już hegemonem. Wagę słów Maasa potwierdziły wydarzenia kolejnych miesięcy – przychylniejsze spojrzenie Merkel na wizję Emmanuela Macrona i próbę pogodzenia jej z niemiecką powściągliwością, a także wybór AKK – frankofilskiej następczyni Merkel – na szefową CDU. Inicjatywy te są tym ważniejsze, że wychodzą od państwa, dla którego stabilność w polityce międzynarodowej jest wartością samą w sobie.

Edgar Kobos

Najważniejszym wydarzeniem w Unii Europejskiej jest wycofanie się Angeli Merkel z niemieckiej polityki. Zmiana lidera politycznego najważniejszego państwa członkowskiego ma wpływ na kształt i działania całej UE. Angela Merkel jako kanclerz była politykiem silnym, zdecydowanym i skutecznym, gwarantowała także stabilność Niemiec, a co ważniejsze, całej europejskiej wspólnoty jako euroentuzjasta. Wiemy już, że najprawdopodobniej zastąpi ją Annegret Kramp-Karrenbauer — jest to kandydatka wspierana przez Merkel, więc Niemcy powinny utrzymać dotychczasowy kurs swojej polityki.

Oleksandr Shevchenko

Jednym z najważniejszych wydarzeń UE w 2018 roku nazwałbym powstanie czwartego rządu Angeli Merkel. Ważność tego wydarzenia polega na tym, że udało się uniknąć długiego kryzysu politycznego (do którego mogłoby dojść w przypadku powtórnych wyborów) w najbardziej wpływowym państwie UE. Również ważnym jest to, że w Niemczech na czele rządu pozostała Angela Merkel, która dzisiaj w pewnym wymiarze jest gwarancją stabilności wewnątrz Unii Europejskiej oraz ciągłości polityki Niemiec w przyszłości.

Magda Żarnawska

Za jedno z najważniejszych wydarzeń roku 2018 dla Unii Europejskiej należy uznać decyzję Angeli Merkel o rezygnacji z szefowania CDU i zapowiedź odejścia z polityki. Merkel nie tylko przez 18 lat przewodniczyła partii rządzącej Niemcami, ale to pod jej rządami, nasz zachodni sąsiad przyjął rolę kraju przewodzącego Europie w ramach Unii Europejskiej. Przez ostatnie lata Niemcy nie tylko przewodziły Unii w wymiarze gospodarczym, ale także normatywnym, będąc orędownikiem silniejszej integracji Unii Europejskiej, a w ostatnich latach także wzięły na siebie odpowiedzialność kształtowania polityki zagranicznej, m.in. za sprawą jasnego opowiedzenia się w sprawie kryzysu uchodźczego.

Marcel Baron

Ostatnie lata dla Unii Europejskiej nie należały do najspokojniejszych. Nie inaczej było w 2018 roku. Stał on pod znakiem negocjacji brexitowych. Wyjście Wielkiej Brytanii z UE jest wydarzeniem bezprecedensowym z kilku powodów. Przede wszystkim po raz pierwszy mamy do czynienia z sytuacją, kiedy to jeden z krajów członkowskich opuszcza Wspólnotę Europejską. Z natury rzeczy budziło to niepewność co do formy w jakiej te rozmowy miały się odbywać, atmosfery negocjacji, a także jakie postulaty zaprezentuje Londyn, który jest podzielony co do podstawowych założeń umowy brexitowej. W listopadzie urzędnikom unijnym i rządowi brytyjskiemu udało się wynegocjować porozumienie, które teraz czeka na głosowanie w Izbie Gmin. 100 członków Partii Konserwatywnej zapowiada, że zagłosuje przeciwko umowie wynegocjowanej przez Theresę May, a to oznacza, że porozumienie upadnie. Wtedy Wielka Brytania, wg. Donalda Tuska, stanie przed alternatywą: braku umowy, albo braku Brexitu. Czekają nas, więc jeszcze długie dni niepewności. Jednakże bez względu na to co wydarzy się 11 grudnia w parlamencie brytyjskim, można już śmiało powiedzieć, że nie będzie to korzystne ani dla Zjednoczonego Królestwa, ani dla Unii Europejskiej.

Maciej Lipiński

Najważniejsze wydarzenie 218 roku w UE nastąpi 11 grudnia – będzie nim głosowanie brytyjskiego Parlamentu w sprawie przyjęcia porozumienia pomiędzy Wielką Brytanią a UE w kwestii Brexitu. Niezależnie od rezultatu głosowania, jego skutki ukształtują europejską i brytyjską rzeczywistość polityczną i gospodarczą na lata. Jeżeli Parlament przyjmie warunki wynegocjowane przez premier May, otworzy to drogę do pierwszego w historii przypadku opuszczenia UE przez państwo członkowskie, co – jeśli konsekwencje dla Zjednoczonego Królestwa nie okażą się dramatycznie złe – może stworzyć niekorzystny precedens, zwłaszcza w świetle np. sytuacji we Włoszech. Odrzucenie porozumienia wywoła z kolei kryzys polityczny w Wielkiej Brytanii, prowadząc najprawdopodobniej do upadku gabinetu May i przedterminowych wyborów lub drugiego referendum, co oznacza przynajmniej kilka miesięcy politycznej niestabilności w UK i rodzi ryzyko twardego Brexitu, niekorzystnego pod względem społecznym i gospodarczym dla obu stron (szczególnie dewastującego jednak dla samej Wielkiej Brytanii).

Patrycja Pikała

Brexit jest przełomowym wydarzeniem nie tylko w 2018 roku, ale w całej historii Europy, nie ze względu na to, że jest to pierwszy przypadek odejścia państwa członkowskiego z UE, ale z powodu implikacji dla przyszłości Unii. Odtąd głównym problemem Unii będzie dezintegracja, a nie integracja. Nie oznacza to, że UE się rozpadnie, a nawet, że kolejne państwo odejdzie, co jest bardzo mało prawdopodobne w najbliższej przyszłości. Ale politycy centrum, którzy kierują niemal każdym państwem członkowskim UE, będą odtąd bronić się przed populistycznymi i eurosceptycznymi siłami. Brexit jest dowodem na to, że politycy nie dostrzegli, że zwykli ludzie nie podzielają ich entuzjazmu względem UE. Bo więcej, Brexit i wybory w Niemczech wpłyną na równowagę sił w Europie. W ostatnich latach zarówno słabość Francji, jak i sytuacja Wielkiej Brytanii sprawiły, że Niemcy stały się dominującym krajem w UE. W kwestiach takich jak kryzys strefy euro, kryzys migracyjny i wojna na Ukrainie, to Niemcy decydowały o reakcji UE.

Maciej Gorazdowski

Najważniejszym wydarzeniem w UE w mijającym roku było wejście w życie rozporządzenia ogólnego o ochronie danych osobowych (GDPR, RODO). Wzbudziło ogólną społeczną dyskusję na temat zasadności ochrony danych osobowych każdego człowieka. Część osób uwrażliwiło na punkcie ochrony własnej tożsamości, część osób oburzyło, jednak temat ten przebił się do świadomości nawet tych osób, które na co dzień wcale nie interesują się działalnością Unii Europejskiej.

Donat Skorochod

Względem obywateli – weszło w życie RODO. Bardzo ważne z punktu widzenia zabezpieczania danych osobowych obywateli UE.
Gospodarczo – podpisano umowę o wolnym handlu z Japonią (co potencjalnie niesie za sobą obniżkę cen samochodów czy możliwości dla polskich eksporterów, bowiem rynek japoński nie jest zagospodarowany przez europejskie firmy).
Politycznie – wynegocjowanie umowy wyjściowej dla Wielkiej Brytanii.

Karolina Szymońska

Najważniejszym wydarzeniem 2018r. w Unii Europejskiej według mnie było podpisanie przez Unię Europejska największej do tej pory umowy handlowej z Japonią. Tworzy ona ogromną strefę handlową, składającą się z państw członkowskich UE oraz Japonii, gdzie łącznie żyje ok. 630 mln osób. Ma ona także ogromne znaczenie w stosunkach międzynordowych, stanowiąc konkurencję dla gospodarek Stanów Zjednoczonych i Chin. Dla państw Europy, szczególnie będących sceptycznie nastawionymi do UE, umowa ta podkreśla wartość, że tylko w zjednoczonej Europie mamy siłę.

Magdalena Kociara

Jednym z największych sukcesów UE w polityce zagranicznej w 2018 roku były wynegocjowane umowy w kwietniu bieżącego roku Unii Europejskiej z Japonią- umowa o Partnerstwie Strategicznym- SPA i umowa o Partnerstwie Gospodarczym- EPA. Japonia dla UE stała się ważnym partnerem strategicznym i gospodarczym zarówno w Azji jak i na rynku światowym. Celem stron było przeciwstawienie się antyliberalnym politykom gospodarczym USA i Chin. Spotkanie jest uznawane za historyczne zbliżenie obydwu stron. Umowy te są uważane za jedne z bardziej nowoczesnych jak dotąd. UE zamiast na rynki w Chinach i USA otworzyła się na światowy rynek azjatycki 2X większy i bardziej innowacyjny niż w Chinach. Główny nacisk położono na łagodzenie zmian klimatycznych, utrzymanie porządku liberalnego w handlu międzynarodowym, bezpieczeństwo w cyberprzestrzeni, ochronę konsumentów, danych osobowych, modernizację WTO i innowacje. Umowy wejdą w życie po ratyfikacji PE w 2019 r.

Szymon Bondaruk

Najważniejszym wydarzeniem w Unii w 2018 r. było przedstawienie w maju przez Komisję propozycji budżetu WRF na lata 2021-2027. Budżet odzwierciedla priorytety decydentów na przyszłe lata: migracja, kontrola granic i prawo azylowe (trzykrotnie zwiększone wydatki i nowe propozycje regulacji agencji Frontex i EASO), transformacja cyfrowa, zwiększenie innowacyjności, fundusz obronny, możliwość odrębnego budżetu dla strefy euro, mechanizm praworządności. Propozycja budżetowa jest jednocześnie programem wyborczym na nadchodzące w maju 2019 r. wybory do Parlamentu Europejskiego.

Maciej Gieras

Wydarzeniem w roku 2018, które może zaważyć na przyszłości Unii Europejskiej są wybory we Włoszech i utworzenie się w tym kraju rządu Ruchu 5 Gwiazd i Ligi Północnej. Spór z Komisją Europejską o zbytnie zadłużenie Włoch zdaje się być kluczowy w perspektywie zbliżającego się (np. według The Economist) następnego kryzysu finansowego. UE nie może pozwolić sobie na zbyt łagodne podejście, gdyż może to zostać odebrany jako aprobata do nadwyrężania polityki finansowej przez inne rządy.

Kamil Laskowski

W mijającym roku najważniejszym wydarzeniem z punktu widzenia Unii Europejskiej było wyhamowanie tendencji reformatorskich w łonie tej organizacji. Po zeszłorocznym zwycięstwie Emmanuela Macrona przewidywano, że w tandemie z Angelą Merkel rychło przystąpi on do przebudowy UE. Tymczasem kanclerz Niemiec wkroczyła w nowy rok osłabiona wynikiem wyborów parlamentarnych i długimi rozmowami koalicyjnymi, a prezydent Francji wciąż boryka się z silnym społecznym oporem wobec wdrażanych w ojczyźnie reform. W efekcie oboje utracili impet i mandat do wprowadzania zmian. Ten rok należy zatem uznać za stracony dla reformy Unii Europejskiej i kto wie, czy w obliczu rosnących wewnątrz tej organizacji napięć niedługo nie będzie już na nią za późno…

Teksty powstały w ramach trzeciej edycji Akademii in.europa, projektu realizowanego we współpracy z tygodnikiem POLITYKA, Fundacją Konrada Adenauera w Polsce, Przedstawicielstwem Komisji Europejskiej w Polsce oraz w ramach programu Unii Europejskiej Erasmus+. Tekst odzwierciedla wyłącznie poglądy jego autorów i w żaden sposób nie może zostać uznany za wyraz poglądów partnerów in.europa.

Image